نوع المستند : مقاله پژوهشی
عنوان المقالة Persian
المؤلف Persian
اسلام تأثیر آشکاری بر ادبیات و آداب و رسوم مردم صدر اسلام گذاشت. بررسی اشعار ابن رواحه، جلوههای این تأثیر را از واژگان و مفاهیم قرآن کریم آشکار میکند. در این پژوهش، با رویکرد توصیفی تحلیلی، تأثیر قرآن کریم بر اشعار او را در محدوده زمانی جنگ مؤته، در چارچوب بینامتنیت قرآنی، بر اساس نظریه ژولیا کریستوا، بررسی میکنیم. نتایج به دست آمده پس از بررسی شعر او در سه رکن بینامتنیت؛ نفی جزئی، متوازی و کلی، بیانگر وجود بینامتنیت قرآن کریم، آنطور که کریستوا بیان میکند، است. از منظر نفی جزئی، پیوند عمیقی بین متن حاضر و غایب مییابیم، یعنی شاعر از عین واژگان قرآن کریم کمتر بهره برده و بیشتر از کلماتی که قرابت معنایی با الفاظ قرآن کریم دارد استفاده میکند، مفاهیم اشعار او نیز ادامه مفاهیم قرآن کریم است. از منظر نفی متوازی، شاعر از مضامین قرآن کریم الهام میگیرد و با حفظ جوهره اصلی آن، مفاهیم والای خود را بیان میکند و بدین ترتیب هماهنگی کاملی میان آن دو ایجاد میکند. شاعر خود را بر مفاهیم الهام گرفته از قرآن کریم محدود کرده، و اشعاری با مفاهیم جدید و مضامین بدیع نمیسراید که بیانگر حکمت و فلسفه عمیق او باشد، تا آن را در ذیل چارچوب نفی کلی، ارائه کنیم. در پایان شاعر از دو رکن نفی جزئی و متوازی تقریبا به طور مساوی بهره میبرد، اما از نفی کلی استفاده نمیکند.
الكلمات الرئيسية Persian